Nikulás fór norður 🚗

Nikulás fór norður 🚗

Í vikunni ákvað Nikulás að skella sér norður.

Opinbera ástæðan var að kynnast Norðurlandi betur.

Óopinbera ástæðan var að sjá hvort allar þessar pantanir sem hafa verið að berast að norðan væru frá raunverulegu fólki eða bara einhverjum einstaklega duglegum Norðlendingi með 147 mismunandi netföng.

Spoiler:

Þær voru frá raunverulegu fólki.

Akureyri

Fyrsta stopp var Akureyri.

Þar hófst rannsóknarvinnan af fullum krafti.

Nikulás komst fljótt að því að ekki er hægt að heimsækja Akureyri án þess að fara á Bautann.

Síðan beið Brynjuís.

Og þar fór rannsóknin að verða mjög alvarleg.

Það þurfti auðvitað að staðfesta hvort Brynjuís væri jafn góður og fólk segir.

Niðurstaðan?

Já.

Mjög já.

Skógarböðin

Eftir erfiða vinnu á Bautanum og Brynjuís var kominn tími til að jafna sig.

Því lá leiðin í Skógarböðin.

Nikulás sat í heita vatninu, horfði yfir Eyjafjörðinn og hugsaði með sér:

„Kannski ætti ég bara að flytja hingað.“

Dalvík, Sauðárkrókur og Grenivík

Ferðin hélt áfram um Norðurland.

Dalvík tók vel á móti honum.

Sauðárkrókur líka.

Og Grenivík var nákvæmlega jafn falleg og fólk hafði sagt.

Á þessum tímapunkti var Nikulás farinn að gruna að Norðlendingar væru að reyna að halda þessum stað fyrir sig.

Það er einfaldlega of fallegt þarna.

Húsavík og stóra áskorunin

Auðvitað var ekki hægt að fara norður án þess að heimsækja Húsavík.

Þar beið hvalaskoðun.

En áður en lagt var af stað á sjóinn þurfti að takast á við gamlan óvin.

Sjóveikina.

Þeir sem þekkja Nikulás vita að samband hans við sjóinn hefur ekki alltaf verið upp á það besta.

Í stuttu máli má segja að sjórinn hafi unnið síðustu viðureign.

Og nokkrar þar á undan.

Þess vegna voru sjóveikistöflur teknar með í ferðina.

Ekki ein.

Ekki tvær.

Heldur nóg til að róa meðalstóran fiskibát.

Sjóveikin sló til

Fyrstu mínúturnar gengu vel.

Nikulás var bjartsýnn.

Of bjartsýnn.

Svo fór báturinn að hreyfast aðeins meira.

Síðan aðeins meira.

Og allt í einu fór heilinn að senda skilaboð sem enginn vill fá.

„Þetta verður löng ferð.“

Á meðan aðrir voru að mynda hvali var Nikulás farinn að fylgjast mjög vel með sjóndeildarhringnum og endurmeta allar lífsákvarðanir sínar.

Hvalirnir mættu

Sem betur fer mættu hvalirnir.

Og þeir voru stórkostlegir.

Það hjálpar nefnilega töluvert þegar stærsta dýr heims birtist allt í einu við hliðina á bátnum.

Í nokkrar mínútur gleymdi Nikulás meira að segja sjóveikinni.

Sem segir allt sem segja þarf um upplifunina.

Gullfiskatjörnin

Síðan varð dagurinn enn skrítnari.

Nikulás frétti af Gullfiskatjörninni.

Í fyrstu hélt hann að einhver væri að stríða sér.

En nei.

Gullfiskar.

Í tjörn.

Á Íslandi.

Eftir hvalaskoðunina og átökin við sjóveikina fannst Nikulási því tilvalið að setjast aðeins niður og kæla sig.

Eða öllu heldur ylja sér.

Því áður en nokkur vissi af var hann kominn með fæturna ofan í Yltjörnina innan um gullfiskana.

Það er líklega ekki hefðbundin leið til að jafna sig eftir hvalaskoðun.

En það virkaði.

Draumateymið bjargaði málunum

Á meðan Nikulás var að berjast við öldurnar, borða Brynjuís, slaka á í Skógarböðunum og ræða lífið við gullfiska hélt draumateymið auðvitað áfram að halda versluninni gangandi.

Pantanir voru afgreiddar.

Pakkar fóru af stað.

Og allt gekk sinn vanagang.

Sem betur fer.

Niðurstaðan

Norðurlandið stóðst allar væntingar.

Frábær matur.

Fallegir staðir.

Gott fólk.

Hvalir.

Heitir pottar.

Og gullfiskar.

Mjög margir gullfiskar.

Sjóveikin vann kannski nokkrar lotur.

En Nikulás kláraði ferðina.

Og það telst sigur í hans bókum. 😎🚗🔥

- Nikulás